De Hel van de eeuwige groei

BP14_Allegorie

Boy Jonkergouw, theatermaker
Roel Dullaart, performer

In De Hel van de eeuwige groei worden drie heremieten (kluizenaars, monniken) verbeeld als drie wezens die hun verlichting in de materie zoeken en daarmee hun noodlot bezegelen:

1. De werkende mens. Rent zich te pletter uit angst voor stilstand. Werkt om te vreten en vreet om te werken. Verlichting is het ontbreken van honger.

2. In zijn uit glas en staal geslagen toren: het kapitaalwezen. Verlichting is voor hem een zee van bezit.

3.  De wetenschapper verlost u van de angst voor minder en het verlangen naar meer. Hij schept  u een schepsel van goud, een genetisch perfecte engel.

Zie hier uw verlichting, Aanschouw uw verlossing! Samen dalen ze bij het project De Allegorie van het Alledaagse van Mea Culpa af in de onderwereld.

Inspiratie Heremietenaltaar door Jheronimus Bosch

Inspiratie
In het Heremietendrieluik streven de drie kluizenaars, Egidius, Hiëronymus en Antonius alle drie naar verlichting. Zij doen dit door zich te onttrekken aan het menselijke contact; ze zonderen zichzelf af van de buitenwereld. De vraag dringt zich hier op: wat is hier heilig aan? Is het niet heel egoïstisch om in je eentje, in een grot, hut of tempel naar verlichting te gaan zitten hunkeren? Is het niet veel hoger om juist de wereld te dienen? Is spiritueel materialisme niet gewoon de middeleeuwse equivalent van economisch materialisme? In beide gevallen verlangt men naar expansie, hetgeen een bepaalde hebzucht in zich draagt.

Met medewerking van: Van Raak Staal en Gertjan Smolenaars.

Link filmpje De Hel van de eeuwige groei

Roel Dullaarts

Boy Jonkergouw

vanraakstaal